Plantjes voor moederdag in mijn Zeeuwse tuin.

Binnenkort is het weer moederdag en mijn wensenlijstje heeft meestal iets met planten te maken.

Vorig jaar bestond die wens uit een aantal, niet al te gangbare plantjes, zoals-Ivoordistel, Vederdistel, een Blauwe distel en Mexicaanse look.

Helaas, de Ivoordistel was niet leverbaar.

Dat was jammer. Wat ook jammer was, de levertijd bleek weken te duren, nadat een eerdere bestelling niet goed verwerkt was.

Nou ja, dit jaar Miss Wilmotts Ghost (de Ivoordistel), maar weer opnieuw op het lijstje gezet.

De Vederdistel van vorig jaar is volgens mij uit de tuin verdwenen, (misschien heb ik hem er per ongeluk uitgetrokken, door verwarring met de vele zaailingen van de Kogeldistel).

De Mexicaanse look heeft – de door mijn man bedachte – verplaatsing in de tuin niet overleefd en alleen de Blauwe distel, doet nog wat die moet doen. Deze heb ik dan ook in de afbeelding gezet, ook al bloeit hij nog niet, de viooltjes ernaast in ieder geval wel.

En die krijgt dan hoop ik nu versterking van Miss Wilmott Ghost, vernoemd naar de eigenzinnige Engelse dame ‘Miss Wilmott’ , die de zaadjes in de botanische tuintjes van haar concurrenten gooide, – omdat ze die tuintjes zo saai vond – waardoor de plantjes op de meest vreemde plaatsen opdoken, vandaar die naam.

Eens kijken, of het dit keer wel lukt, deze eigenzinnige plant, in mijn tuin rond te laten waren…

Een bloeiende tuin in november.

Ssst…Niet zeggen hoor, tegen mijn tuin dat het bijna december is!
Anders stoppen de plantjes misschien met bloeien…
De plant in onze tuin, die bij uitstek, alle botanische regeltjes aan zijn laars lapt, is toch wel: “de Engelentrompet”.


Eigenlijk kan deze plant helemaal niet buiten overwinteren. Maar door luiigheid van mijn kant —(ik liet hem twee jaar geleden buiten staan in de winter), kwam ik erachter dat hij toch elk jaar weer terugkomt.
Inderdaad leek het er eerst op, dat hij met de kou langzaam van de aardbodem zou verdwijnen.
Totdat hij in het begin van de volgende zomer, ineens weer opdook tussen de stokrozen, die ik op zijn plaats had gepland.
Sindsdien laat ik hem dus gewoon in de tuin overwinteren, waar hij zichtbaar profiteert van de opwarming van de aarde. 
Nu eind november — trakteert hij ons nog steeds op grote wit/gele bloemen.
Of zou zijn winterhardheid gewoon komen, omdat in Zeeland zo vaak de zon schijnt?

Judasoor

De tuin zag tijdens het ochtendrondje er een beetje uit als een uitgeknepen vaatdoek.

Onze konijnen konden wel een zwemvestje gebruiken, want de ren leek meer een enorm privézwembad. Gelukkig was de plek van het etensbakje nog bereikbaar zonder kaplaarzen. Het had duidelijk geplensd vannacht.

Gisteren besloot ik de kale tuin wat op te leuken met zelfgemaakte vetbollen voor de koolmeesjes. Vandaag zag ik vanuit het keukenraam hoe een enorme ekster handig met zijn snavel die leuke bolletjes losknipte van het touwtje en er met een complete vetbol vandoor ging. Ik zal niet herhalen wat ik de koolmeesjes hem na hoorden roepen. Die ekster was in ieder geval klaar met de boodschappen voor vandaag.

Gelukkig heeft de tuin ook nu nog wat leuks te bieden.

Het Judasoortje, een eetbaar paddenstoeltje vindt deze natte bende fantastisch!

Zodra het regent verschijnt hij op de houtblokken buiten.

Die blokken moeten dan van beuken, vlier, of populier zijn want dat is ongeveer het enige hout waarop hij groeit. Twee jaar geleden heb ik ze voor het eerst geplukt en gegeten. 

Mijn dochter hield me argwanend in de gaten, die was niet zo zeker van de eetbaarheid, haalde pas opgelucht adem toen ik twee uur later nog steeds geen stuiptrekkingen of andere vergiftigingsverschijnselen vertoonde.

Maar ik kan zeggen: Ze zijn echt lekker!

Alleen bevatten ze zoveel vocht, dat ze de pan uit springen als je ze gaat bakken.

De eerste moest ik dus van het plafond schrapen. Daarna ging het beter.

Deksel op de pan houden is dus wel zo handig bij het uitoefenen van je culinaire talenten op dit paddenstoeltje.😂

# Zon in Zeeland

#eetbarepaddenstoelen

#tuinieren

#Judasoor

De Blauwe Zeedistel


Vandaag het nieuwe jaar goed begonnen.

Nou ja, tenminste toen we wakker waren en dat was niet zo heel vroeg, hebben we een lekkere wandeling gemaakt bij bos en strand van Oostkapelle.

Ik ben dol op wandelen door Zeeuws duin en strand, maar ik vind het wel leuk om iets te doen te hebben, zoals fossielen zoeken of oude gebruiksvoorwerpen te verzamelen.

Nu hoorde ik toevallig van mijn bejaarde tantetje, dat bij Oostkapelle velden vol met Blauwe Zeedistel staan. Komt dat even goed uit! Na mijn mislukte pogingen om de zaadjes( via een kweker) van deze distel te laten ontkiemen, zou het toch mooi zijn deze bij Oostkâppel, zo te kunnen oprapen, om een poging twee te wagen,(heb ik gelijk wat te doen).

Maar ja, t’is winter hè? Dus geen herkenbare sporen van de distel te vinden.

Totdat…Ja hoor!

Diverse pluizebolletjes met restjes distel zagen we tussen koeienvoetspoor en de koeievlaai.

Toch twijfelde ik of het wel mijn fel begeerde Eryngium maritimum’ betrof.

Ik heb dus van alles wat op distel leek, meegenomen en liep tevreden dorentjes uit mijn vingers plukkend terug naar de parkeerplaats.

Thuis heb ik ze gelijk buiten gezaaid,want het hele gedoe om de zaadjes eerst op te warmen en dan weer in de koelkast te stoppen, zoals de koudekiemers behandeld dienen te worden werkte de vorige keer voor geen meter.

In gedachte zie ik al hoe deze zomer de Blauwe Zeedistel te bewonderen is in mijn tuin, tenminste als hij deze keer wel wilt ontkiemen…

Open tuin bij duin

Ondanks de 30 graden boven nul, of misschien wel juist omdat het zo heet was, dit keer niet @Dishoek-strand, maar even een kort bezoek aan een open tuin @Dishoek, of in ieder geval daar vlakbij. Ik had even geen zin om weg te smelten onder de parasol bij het strandhokje en het zeewater is volgens mij nog niet helemaal veertigplus proof.
Dus daarom ‘De Houtenhandsche Hof’= een privé tuin, bezocht,(wanneer je tuinen gaat bezoeken, zijn dat de eerste tekenen van…?)
Maar goed, dochterlief(15) wilde wel mee, zolang ik niet bij elke bloem stil zou staan.

In deze tuin wordt ook een expositie van hardstenen beelden en ijzeren vogels gehouden.


Verder zijn er mooie waterpartijtjes, leuke paadjes, een boomgaard en een kwekerij te bezichtigen. Kortom het was een verfrissende wandeling op een snoeihete middag.

E630CAC1-4014-4EDD-BC19-75DA5A7F12CF

Het strand is vanaf deze plek op loopafstand binnen tien minuten te bereiken,(ijsjes en friet dus ook).
Hierdoor valt er prima te onderhandelen met jengelende kindertjes en pubers, om ze toch mee te krijgen op de tuinwandeling.