gedachten, schrijfsels en meer
Dochterlief hield samen met een vriendin de keuken bezet met sushi experimenten, we zagen ons dus genoodzaakt te vluchten, om elders een hapje te gaan eten. We belandden in Dishoek en streken neer bij Andreas, een leuk eettentje net onderaan de voet van de duinen.
Volgens mij heette het menu iets van: “vispeuzelbordje”, althans ongeveer zo.
Echt heel naar dat we buiten de deur moesten eten:)
Op je trouwdag jezelf en manlief trakteren op een lekkere lunch lijkt misschien niet zo ingewikkeld.
Totdat je merkt dat in februari op dinsdagen toch ècht bijna alles gesloten is.
Mijn favoriete strandtent, op strand was dicht en natuurlijk deed mijn andere favoriete tent aan de andere kant van de duinen ook niet mee op dinsdag.
Dus ja, dat werd even zoeken, maar uiteindelijk vonden we in Middelburg precies wat we nodig hadden.
Lekkere visgerechten en een goed glas bubbels.
Tegen beter weten in probeerde ik ook nog wat friet erbij te bestellen, maar uit een grijs verleden had ik kunnen weten, dat ze daar niet aan deden bij De Gouden Bock.
Al achttien jaar geen frituur en die ging er niet komen ook, werd mij verzekerd.
Mocht de pret niet drukken.
Heerlijk gegeten @ De Gouden Bock!
Kinderen zijn een weekendje weg. Dus leek een bezoekje aan Domburg ons wel aardig. Laat het nou net lunchtijd zijn, toen we aankwamen😀
We stonden voor Eetcafé Markt Zes en het was alweer een tijdje geleden dat we daar voor het laatst hadden geluncht. Een héél tijdje geleden zelfs, want de laatste keer dat we daar waren, was het nog een bruin eetcafé, dat is nu wel veranderd!
Een leuk aangekleed, beetje retro achting, eettentje is het nu, waar de menukaart nog gewoon echte Zeeuwse mosselen presenteert. Geweldig! hadden we net zin in!
Echt weer ouderwets genoten…
Aan mensen met kleine kindertjes is ook gedacht, die kun je opbergen in een kamertje ernaast (de kindertjes bedoel ik). Daar kunnen ze zich uitleven, zonder dat anderen gasten erover struikelen:)
En na zo’n zonnig dagje kun je natuurlijk behoorlijk trek krijgen.
Om deze lekkere trek te bestrijden is het goed neerploffen bij één van de vele eettentjes in Middelburg. Een beetje favoriet is voor mij, toch wel: ‘Kostas’. Onlangs van eigenaar gewisseld, maar nog steeds echte Grieken, die hier de culinaire scepter zwaaien. Natuurlijk, blijkt bij het bestuderen van de kaart: ‘dat, de oogjes altijd groter zijn dan de maag’.
Volgens bovenstaand menu hoorde salade bij het gerecht, maar kreeg daarvoor in de plaats een bruschetta, omdat de salades in het verleden niet zo goed op gingen…
Eerlijk is eerlijk…deze was ‘verrukkelûk’, maar was behoorlijk vullend( en we moesten nog beginnen aan het echte werk).
Ik vroeg me wel af waarom de salade überhaupt vermeld stond op het menu, als deze zijn plaats aan de bruschetta moest afstaan?
De enige logische verklaring hiervoor die ik kan bedenken is, dat de Griekse eigenaar de Nederlandse taal nog niet helemaal machtig is, en nog niemand heeft gevonden, die de salade van het schoolbord wil veranderen in de bruschetta.
Wij waren vroege klanten, misschien daarom dat de hoofdmaaltijd, binnen tien minuten op de bruschetta volgde..
Nog vol van ons voorgerecht, had ik te dealen met een heerlijk groot stuk zalmfilet, op een bedje van spinazie, met Griekse pasta,(lijkt op rijst, maar is echt pasta), een Griekse salade die ik erbij had besteld, (echt weer zo’n geval van oogjes die groter zijn dan…) en Tsatsikie( eigenlijk één schaaltje bedoeld, kreeg er door Babylonisch/ Griekse spraakverwarring, vier, die ook op moesten toch?
De rest van het gezin stond voor de culinaire uitdaging om: Calamares ringetjes, Mixed Grill en Gyros in grote hoeveelheden te consumeren. Alle gerechten werden meer dan goed gewaardeerd!
Deze Griek kon zelfs de vraatzucht van onze negentienjarige zoon verslaan, want de hoeveelheid weg te werken ‘Mixed Grill’, liet zelfs geen ruimte voor dessert meer over.
Dat was wel jammer, want uit ervaring weten we dat de Galaktobòuriko, bij deze Griek, niet te weerstaan is.
Helaas nu dus wel.
Die halen we binnenkort dan wel in…
Al met al…zou er zo weer naar toe gaan:)
Van strandwandelingen word je niet alleen moe, maar krijg je ook trek. Héél veel trek zelfs, in mijn geval.
Om nog lekker in de strandsfeer te blijven, ploffen manlief en ik dan meestal neer bij een gezellig strandtentje.
’De Zeebries’ tussen Dishoek en Zoutelande is dan toch wel één van mijn favorieten.
Meestal ga ik voor de gegrilde visreepjes salade. De porties die je krijgt zijn flink, dus zorg ervoor dat je auto niet te dichtbij staat geparkeerd. Een flinke terugwandeling compenseert deze overdaad aan eten dan weer wat.