Vandaag het nieuwe jaar goed begonnen.
Nou ja, tenminste toen we wakker waren en dat was niet zo heel vroeg, hebben we een lekkere wandeling gemaakt bij bos en strand van Oostkapelle.
Ik ben dol op wandelen door Zeeuws duin en strand, maar ik vind het wel leuk om iets te doen te hebben, zoals fossielen zoeken of oude gebruiksvoorwerpen te verzamelen.
Nu hoorde ik toevallig van mijn bejaarde tantetje, dat bij Oostkapelle velden vol met Blauwe Zeedistel staan. Komt dat even goed uit! Na mijn mislukte pogingen om de zaadjes( via een kweker) van deze distel te laten ontkiemen, zou het toch mooi zijn deze bij Oostkâppel, zo te kunnen oprapen, om een poging twee te wagen,(heb ik gelijk wat te doen).
Maar ja, t’is winter hè? Dus geen herkenbare sporen van de distel te vinden.
Totdat…Ja hoor!
Diverse pluizebolletjes met restjes distel zagen we tussen koeienvoetspoor en de koeievlaai.
Toch twijfelde ik of het wel mijn fel begeerde ‘Eryngium maritimum’ betrof.
Ik heb dus van alles wat op distel leek, meegenomen en liep tevreden dorentjes uit mijn vingers plukkend terug naar de parkeerplaats.
Thuis heb ik ze gelijk buiten gezaaid,want het hele gedoe om de zaadjes eerst op te warmen en dan weer in de koelkast te stoppen, zoals de koudekiemers behandeld dienen te worden werkte de vorige keer voor geen meter.
In gedachte zie ik al hoe deze zomer de Blauwe Zeedistel te bewonderen is in mijn tuin, tenminste als hij deze keer wel wilt ontkiemen…
