gedachten, schrijfsels en meer
Dochterlief hield samen met een vriendin de keuken bezet met sushi experimenten, we zagen ons dus genoodzaakt te vluchten, om elders een hapje te gaan eten. We belandden in Dishoek en streken neer bij Andreas, een leuk eettentje net onderaan de voet van de duinen.
Volgens mij heette het menu iets van: “vispeuzelbordje”, althans ongeveer zo.
Echt heel naar dat we buiten de deur moesten eten:)
Wat doet Zeeland in Coronatijd?
Ik bedoel naast massaal naar het strand gaan natuurlijk. Nou, de bouwmarkten doen goede zaken, dat doet me gelijk denken aaneen post is FB, die luidde: Dit zijn zware tijden voor mannen die beloofd hebben, dat klusje te doen zodra ze tijd hadden..
En verder… manlief stond gisteren anderhalf uur in de rij bij de milieustraat en die dag ervoor een uur. Dat doen we dus blijkbaar massaal, rommel opruimen en het tuinafval van de metershoge, eindelijk gesnoeide coniferen afvoeren.
Zelf doe ik graag een rondje door de tuin. Het dagelijks ochtend ritueel voer ik uit door op mijn knieën naast mijn, voor kerst gekregen minivijver, het water af te speuren naar amfibiaal leven. Dit woord bestond vast nog niet. Nu wel.
Ik begroet de bruine kikker en vertel hem dat ik blij ben dat hij bruin is en niet groen, want de groene kwaken en de bruine niet. Die knorren alleen wat en zijn daarmee minder luidruchtig, dan hun groen variant.
Het vrouwtje van de kleine watersalamander wens ik veel sterkte toe, met het leggen van de driehonderd eitjes, die ze allemaal stuk voor stuk verpakt in een blaadje van een waterplant. Deze mevrouw propt ze trouwens ook tussen de draadalgen. Daar kwam ik achter toen ik die wilde verwijderen en ik na inspectie, salamander eitjes ontdekte.
Ik heb de wirwar dus weer terug de vijver ingegooid.
Het is prettig af te dalen, naar de kleine grote onderwaterwereld van mijn minivijver.
Vandaag heb ik voor mijn werk het Deltapark Neeltje Jans bezocht. Dat was weer even geleden dat ik daar geweest was. Vaag herinner ik mij, daar ooit eens met school een educatieve schoolreis te hebben doorstaan. Toen het hoogtepunt van het uitstapje nog voornamelijk bestond uit: het aanstaren van de machtige water werende bouwwerken, vervolgens een film over die bouwwerken en tenslotte nog miniatuur exemplaar ervan.
Laten we maar zeggen dat het toen niet mijn volle aandacht had…
Vandaag zag ik ook hordes kinderen hun verplichte schooluitje hier beleven, maar nu met een waterpark, zeehonden, zeeleeuwen en waterglijbanen.
Tja, tijden veranderen.
Natuurlijk ontbrak een bezoek aan de Zeeleeuwenshow niet.
Gewillig liet de Zeeleeuw zich letterlijk in de bek kijken door het uitgelaten publiek. De enthousiaste kreten van de zeer jeugdige toeschouwertjes deed mij vermoeden dat de kotertjes hier genoeg inspiratie opdeden, om dit thuis ook eens op de hond uit te proberen..
Bij de Walvisexpo doken we in wereld van de walvis, volgens mij met de bedoeling dat men zich zou wanen in het ingewand van het dier.
Oprecht was geprobeerd hier een serieuze beleving van te maken, door geen of nauwelijks licht te gebruiken. Ik moest dus mijn uiterste best doen mijn weg in het donker te vinden, en niet te blijven steken, in de walvisbalijnen van een op zee gesneuveld exemplaar.
Het was een gezellig uitstapje..
Meer info is te vinden op: www.neeltjejans.nl
En na zo’n zonnig dagje kun je natuurlijk behoorlijk trek krijgen.
Om deze lekkere trek te bestrijden is het goed neerploffen bij één van de vele eettentjes in Middelburg. Een beetje favoriet is voor mij, toch wel: ‘Kostas’. Onlangs van eigenaar gewisseld, maar nog steeds echte Grieken, die hier de culinaire scepter zwaaien. Natuurlijk, blijkt bij het bestuderen van de kaart: ‘dat, de oogjes altijd groter zijn dan de maag’.
Volgens bovenstaand menu hoorde salade bij het gerecht, maar kreeg daarvoor in de plaats een bruschetta, omdat de salades in het verleden niet zo goed op gingen…
Eerlijk is eerlijk…deze was ‘verrukkelûk’, maar was behoorlijk vullend( en we moesten nog beginnen aan het echte werk).
Ik vroeg me wel af waarom de salade überhaupt vermeld stond op het menu, als deze zijn plaats aan de bruschetta moest afstaan?
De enige logische verklaring hiervoor die ik kan bedenken is, dat de Griekse eigenaar de Nederlandse taal nog niet helemaal machtig is, en nog niemand heeft gevonden, die de salade van het schoolbord wil veranderen in de bruschetta.
Wij waren vroege klanten, misschien daarom dat de hoofdmaaltijd, binnen tien minuten op de bruschetta volgde..
Nog vol van ons voorgerecht, had ik te dealen met een heerlijk groot stuk zalmfilet, op een bedje van spinazie, met Griekse pasta,(lijkt op rijst, maar is echt pasta), een Griekse salade die ik erbij had besteld, (echt weer zo’n geval van oogjes die groter zijn dan…) en Tsatsikie( eigenlijk één schaaltje bedoeld, kreeg er door Babylonisch/ Griekse spraakverwarring, vier, die ook op moesten toch?
De rest van het gezin stond voor de culinaire uitdaging om: Calamares ringetjes, Mixed Grill en Gyros in grote hoeveelheden te consumeren. Alle gerechten werden meer dan goed gewaardeerd!
Deze Griek kon zelfs de vraatzucht van onze negentienjarige zoon verslaan, want de hoeveelheid weg te werken ‘Mixed Grill’, liet zelfs geen ruimte voor dessert meer over.
Dat was wel jammer, want uit ervaring weten we dat de Galaktobòuriko, bij deze Griek, niet te weerstaan is.
Helaas nu dus wel.
Die halen we binnenkort dan wel in…
Al met al…zou er zo weer naar toe gaan:)